her gün şiir yazmak

İki bilinmeyenli denklemin ()ve benim iki yanımdasın
seni nokta nokta çizen kalem tutan elim,gözüm,dilim
her zaman düşer eşitliğine bir() adım atsam,bir adım atsam()
belki hiç olurum sade bir yanımda sen olsan ,sen olsan(=) !
..........

Nem oranı yüksek bir meyvenin daldan düşmeyen halimdeyim
bir gölgenin üşümeyen tarafına sığınmış kelamımda bile
yüksekliğimde oluşan isten harflerle gitmelerdeyim
dokununca üşümüş kağıdın ilkokul kaleminden kalan
yüzüne buruşmuş bir mevsim zamanı vermeden
yine her zaman telaşlı olacak diye
senden sonrasını böyle düşünmek istedim

ben her karşıma çıkanı sen sanmıştım
ama senden sonra değil
daha sonraları anladım
artık senden ayrılmışım

Sahi

Gece zari üryan bu yokluğa
harcıyor beni
Hayattan selam almaktır gitmek
hemde bu karanlık,bu aydınlık günlerde
daha başka nasılsın demeden gördüm seni

bir yol vardı
inişli yokuşlu uzun, bir kötü asfalt üzerine..
ağlayan kavşağında duran beşeri simaların
damlasıyla oluşan çukurların
yamasında çalışarak özledim seni


usta bir duvar yıktı
israftı,ziyandı
üç aşşağı beş yukarı
yüzyıllık bir duvardı
''cevizi yemek için kırardık''
böyle bir ağaç vardı arkasında
gölgesini yaşamış kadar sevdim seni

izah
..

''Bu benim yalnızlığım içim'dir oysa
önceden anlatılmış bir masal gibi
kürek çekilen sularda parlayan
bir göz yanılsaması değil sanki

bu kadar basitmişki sevmek
sevmek çok erken inmişki önceden
o yüzden yalnızca bizi öldürüyor
kimseyi üzmeyen bir masalın sonunda

bu benim bir başıma yalnızlığım içindir
ki değmemiş bir güvercin kanadı
sevdiğinden ayrılıp giden deli rüzgara
sonra sevdiğimiz şeyler o kadar basittir
ki sevildiğimiz zamanda bir evveli sevdalıyız hep
ancak bir masalda güzel kalır
pastel renkli boyalar ve kırmızlar
başıma bir yalnızlık geldi diye sorma
sorma, kurşun rengini alır bir sorundan
döndüğünde aynalar toz olmuştur
masallar
dinleyen çocuğu büyüten
büyüyen adamı yalnız bırakan
bir zamandır''
izah

benim içimdeki şiir; bir olamadığım heycanları ve içimde süzemediğim hüzünleri arama yolunda bir mola,
bir şeyler söylerim ne zaman durursam o yolda ,
bazen sayıklarım sadece
hiç durmadan da

Şiir gibi olmayı en çok şair ister,Önemli şairler bi şeyler yaşamış gibi sanılır.Ama aslında yazdıklarını neredeyse hiç yaşamazlar .
Yaşadıklarını yazmak isteyenler genelde kötü şairdir.
''Bu ülkede evlenmeden önce herkes şair olur.Evlendikten sonra gerçekten bir şeyler yazarsa şiir olur''

bir şarkıda sessiz kalmıştır adın
dinle beni şimdi
belki sigaram yoktur
dur bakayım
bak bana şimdi
belki sol cebimde bir çöp bulursam
onu incitmem
Sen sigaramda yanacak kadar olsan
belki sol cebimde hiç sen yoksun
sadece sen yoksun
keşke ben sadece
seni unutacak gibi ,olsam
dinle bak
seni hep ben unutacam

hava soğuktu işte
götüm dondu yine
ellerin ellerime
ısınmak içinse de
gel bize bazı bazı
0-o

seni seviyorum demek isterdim
oylesiye bir duyguyla
delicesine sevmek
bir sarhos gibi adini sayiklamak isterdim
sonra seni sarmak isterdim sonsuzlukta
yuregimle bedenimle sarmak
sonsuzlugunda kaybolup seni yasamak isterdim....

Kirpiklerinden akan yaşlar içinde dönüyormuş dünya
Başındaki bulut rengi akşamlar kadar beyazdır gökyüzü
Senin olmadığın sabahlarda yorgun olabilirim
ama senin olmadığın akşamların tersi yoktur
bir şeyin benzerini bulursun,
hep bir şeylerin benzerini sever ya umudun
ama bir çocuğun annesini, kim oynayabilir !
her hangi bir çocuk, ağlatma kendini
olur böyle şeyler, olur böyle,olur


Yeryüzünde yaşanmış bütün masallar yalandır ,
Bir kelimelik barutla doldurulmuş bütün hayatlar..
Çok önceden anlatılmış ve kaybolmuştur periler
sadece yüzünde kalmıştır; o düşen yıldızlardan izler

ilk okulda aldığım ilk dersler hala avucumdadır
işte burdaki gerçek masalların gibi sıcaktır
bütün teneffüslerde sen vardın
bu yüzden hiç bi zaman
senden ayrıldım diye ağlamadım
Çünkü sen vardın, ben kendimi kaybetsemde sen varsın..